Co znaczy „andrus”?

Andrus to dawne warszawskie określenie ulicznego cwaniaka, łobuza z fantazją. Andrus to nie groźny bandyta, lecz sprytny, wygadany chłopak z przedwojennej ulicy — trochę łobuz, trochę sympatyczny.

andrus

Andrus to dawne warszawskie określenie ulicznego cwaniaka, łobuza z fantazją.

Tłumaczenie dla młodego

Andrus to nie groźny bandyta, lecz sprytny, wygadany chłopak z przedwojennej ulicy — trochę łobuz, trochę sympatyczny.

Przykład użycia

„Prawdziwy warszawski andrus zawsze miał gadane i wyjście z każdej sytuacji.”

Skąd się wzięło

Gwara warszawska (przedwojenna); „andrus” to uliczny zawadiaka, prawdopodobnie od imienia Andrzej.

Szerzej

Andrusi to barwna część folkloru przedwojennej Warszawy, opiewana w piosenkach i literaturze.

Więcej z kategorii: Gwary i regionalizmy

Zobacz całą kategorię „Gwary i regionalizmy” →

Źródła

Sygnał: pl.wiktionary (CC BY-SA) (indeks gwary/regionalizmów — sygnał istnienia słowa)

Najczęstsze pytania

Co znaczy „andrus”?: Andrus to dawne warszawskie określenie ulicznego cwaniaka, łobuza z fantazją. Andrus to nie groźny bandyta, lecz sprytny, wygadany chłopak z przedwojennej ulicy — trochę łobuz, trochę sympatyczny.
Skąd się wzięło słowo „andrus”?: Gwara warszawska (przedwojenna); „andrus” to uliczny zawadiaka, prawdopodobnie od imienia Andrzej.

Treść generowana z pomocą AI · aktualizacja 2026-06-28