telefon z tarczą
/te-le-fon z tar-czą/ OKStacjonarny telefon, w którym numer 'wykręcało się' obrotową tarczą.
Tłumaczenie dla młodego
Dawny telefon nie miał przycisków — numer 'wykręcało się' palcem na obrotowej tarczy, cyfra po cyfrze. Stąd do dziś mówi się 'wykręcić numer'. Stał na stałe podłączony kablem.
Przykład użycia
„Babcia wciąż pamięta, jak wykręcało się numer na telefonie z tarczą.”
Skąd się wzięło
Telefon tarczowy — aparat stacjonarny z obrotową tarczą numerową; standard przed klawiaturą.
Szerzej
Telefon z tarczą to klasyczny aparat stacjonarny, w którym numer wybierało się, kręcąc obrotową tarczą — palec wkładało się w otwór przy cyfrze i przeciągało do oporu. Po tym zwyczaju został zwrot ‘wykręcić numer’. Aparat był przewodowy i stał w jednym, stałym miejscu w domu.
Jak nazywały to inne pokolenia
- gen-zdzwonienie z telefonu — tylko wolniej, kręcąc tarczą zamiast dotykać ekranu
Konteksty
- prl
- lata-90
- komunikacja
Powiązane hasła
Źródła
- Weryfikacja: wiedza historyczna (realium/fakt z epoki PRL/lat 90.)
Treść generowana z pomocą AI · aktualizacja 2026-06-26