Jak pokolenia mówiły: nadzieja / otucha

Wiara w dobry koniec — od „otuchy” po „hope”.

  1. Prababcia i pradziadek przedwojnie
    • nadzieja
    • otucha
  2. Babcia i dziadek PRL, lata 60.–70.
    • nadzieja
    • wiara w lepsze
  3. Rodzice lata 80.–90.
    • nadzieja
    • trzymać kciuki
  4. My 2000–2015
    • nadzieja
    • oby się udało
  5. Dzieci dziś, era TikToka
    • nadzieja
    • hope
    • oby

Skąd te zmiany

Nadzieję dawała „otucha” (pocieszenie), „wiara w lepsze”. „Trzymać kciuki” to życzyć powodzenia. Dziś krótkie „oby” i angielskie „hope” wyrażają to samo: wiarę w dobry koniec.

Najczęstsze pytania

Co to znaczy „nadzieja / otucha” i jak zmieniało się przez pokolenia?
Wiara w dobry koniec — od „otuchy” po „hope”.
Jak dawniej mówiło się na „nadzieja / otucha”?
nadzieja, otucha, nadzieja, wiara w lepsze.
Jak młodzież mówi dziś na „nadzieja / otucha”?
nadzieja, oby się udało, nadzieja, hope, oby.

Inne pojęcia przez pokolenia

Zobacz cały słownik pokoleń →

Treść generowana z pomocą AI · aktualizacja 2026-06-28